Homepagina

Rob Bauer, Jules van Binsbergen en Esther Eiling betogen in ESB dat de onderbouwing voor het uitbreiden van de missie van pensioenfondsen richting het bijdragen aan een leefbare wereld nog niet overtuigt. Hoewel veel van de argumenten van BBE hout snijden, beklijft na het lezen van hun artikel een wel erg somber beeld over het draagvlak voor en de effectiviteit van maatschappelijk verantwoord beleggen.

Nederland heeft zich in 2025 internationaal verplicht om te inventariseren welke subsidies en andere overheidsregelingen schadelijk zijn voor de biodiversiteit en daar waar mogelijk aan te pakken. Vooralsnog moedigt de overheid exploitatie van de natuur echter aan via subsidies.

Als consument wil je altijd kunnen betalen, ook als de stroom, de IT-omgeving van je bank of het internet het laat afweten. Het Maatschappelijk Overleg Betalingsverkeer adviseert daarom om voor de eerste 72 uur voldoende contant geld achter de hand te houden. Zijn Nederlandse huishoudens voldoende voorbereid?

Mouter en De Vries (2026) stellen voor om welvaartseffecten in de MKBA op andere wijze te incorporeren. Hiertoe willen ze preferenties van beleidsaanpassingen, in hun woorden, ‘collectief’ meten, in plaats van individueel. Aan de voorgestelde methode kleven echter fundamentele problemen.

In een op 19 februari gepubliceerd ESB-artikel betoogt Cody Hochstenbach dat de woonruimte in Nederland ongelijk verdeeld is. Hochstenbach gebruikt in zijn bijdrage een aantal keer het woord inefficiënt. Dit klinkt goed, maar is misleidend.

Het aandeel werknemers dat op vijf dagen in de week werkt, is de afgelopen tien jaar gedaald. De afname in vijfdaagse werkweken van werknemers is grotendeels toe te schrijven aan mannen. Zij kozen vaker voor een vierdaagse werkweek.

De bereikbaarheid van landelijke gebieden staat onder druk. Door ruimtelijke concentratie van voorzieningen en een afnemend aanbod van openbaar vervoer nemen afstanden en reistijden naar dagelijkse activiteiten toe. Veel inwoners zijn daardoor afhankelijk van de auto om mee te kunnen doen in de maatschappij.

In het coalitieakkoord kiezen partijen niet voor een grootse hervorming van het belastingstelsel. Het inkomstenbelasting- en toeslagenstelsel wordt – behoudens parametrische wijzigingen – niet aangepast. Desondanks zien we een aantal lichtpuntjes.

In plaats van talent wordt de sociaal-economische achtergrond van kinderen weer bepalender voor de kansen die ze krijgen. Om de kansengelijkheid te bevorderen, zet de Rijksoverheid nadrukkelijk in op lokaal, gedecentraliseerd beleid, en steeds meer gemeenten nemen het thema op in hun coalitieakkoord. Maar is een decentrale aanpak wel effectief?

Voor veel gemeenten leiden Wmo-taken tot financiële kopzorgen en ze zijn daarom voortdurend op zoek naar manieren om uitgaven te beheersen. Steeds vaker zoeken gemeenten daarbij de randen op van wat juridisch toelaatbaar is, of gaan daar zelfs overheen. Dat bespaart misschien geld op de korte termijn, maar holt ook de rechtsbescherming uit.

Sinds de decentralisatie in 2015 hebben gemeenten er veel taken bij gekregen, met name in het sociaal domein en de (langdurige) zorg. Ondertussen gaat de financiering vanuit het Rijk omlaag. Hoe staan gemeenten ervoor?

De regering-Trump voerde op 2 april 2025 wereldwijde importheffingen in, met als doelstelling het terugdringen van het structurele Amerikaanse handelstekort. Een half jaar later lijken de eerste effecten zichtbaar: de groei van de Amerikaanse import in 2024 sloeg vanaf april 2025 om in krimp.