Blog

In zijn blog betoogt Erik Verhoef (2026) dat collectieve betalingsbereidheid ongeschikt is als waarderingsmethode voor maatschappelijke kosten-batenanalyses. In deze reactie laten wij zien dat zijn problemen met de methode ofwel misvattingen zijn óf uitgangspunten zijn die wat ons betreft wel degelijk wenselijk zijn in een MKBA.

In een op 19 februari gepubliceerd ESB-artikel betoogt Cody Hochstenbach dat de woonruimte in Nederland ongelijk verdeeld is. Hochstenbach gebruikt in zijn bijdrage een aantal keer het woord inefficiënt. Dit klinkt goed, maar is misleidend.

Mouter en De Vries (2026) stellen voor om welvaartseffecten in de MKBA op andere wijze te incorporeren. Hiertoe willen ze preferenties van beleidsaanpassingen, in hun woorden, ‘collectief’ meten, in plaats van individueel. Aan de voorgestelde methode kleven echter fundamentele problemen.

In het coalitieakkoord kiezen partijen niet voor een grootse hervorming van het belastingstelsel. Het inkomstenbelasting- en toeslagenstelsel wordt – behoudens parametrische wijzigingen – niet aangepast. Desondanks zien we een aantal lichtpuntjes.

In dit afsluitende blog bespreken we drie bredere aandachtspunten die we willen meegeven ten behoeve van effectief en doelmatig economisch veiligheidsbeleid.

De vraag is hoe beleidsmatig kan worden ingezet op offensieve control points – strategische activiteiten in Nederland die de kosten van conflict voor anderen verhogen. Hoe zou zulk beleid eruit kunnen zien en doelmatig kunnen worden vormgegeven?

Een nieuw macro-economisch model, waarin productiviteit meer centraal staat dan tot nog toe gebruikelijk, berekent de effecten van het coalitieakkoord van D66, VVD en CDA. Wat is het verwachte groeipad op korte en middellange termijn en hoe staat het met de houdbaarheid van de overheidsfinanciën?

Geo-economische macht stelt landen in staat een eigen koers te varen en andere landen te bewegen tot concessies op belangrijke dossiers. Maar waar komt geo-economische macht eigenlijk vandaan?

Een land ontleent geo-economische macht aan een sterke economie, waarmee het invloed kan uitoefenen op andere landen. Hoe kan beleid gevoerd worden om de positie in het geopolitieke speelveld te versterken?

Volgens een orthodoxe lezing van het Ricardiaanse denkkader zou je concurrentieverstorende subsidies in het buitenland niet moeten beantwoorden met sancties, maar met een bedankbriefje: waarom protesteren als andere landen ten koste van hun eigen welvaart je consumptie financieren?

Nu de VS een eigen koers vaart, zal Europa op eigen geopolitieke benen moeten gaan staan. Kennis van economie en bedrijfskunde is daarbij van cruciaal belang, zo bleek tijdens het vierde Impact Forum Economie en Bedrijfskunde. Maatschappelijk geëngageerde economen kunnen het verschil maken.

In hun ESB-artikel wijzen Groenewegen, Van Limbergen en Vrieselaar op een daling van de werkgelegenheid onder jongeren in beroepen die zijn blootgesteld aan Generatieve AI. Hoewel de gesignaleerde correlatie opvallend is, is voorzichtigheid geboden bij het trekken van causale conclusies.

Dit is de eerste blog in de reeks blogs over geo-economie, waarin geschetst wordt hoe het economisch denken en beleid herijkt kan worden in de huidige veranderende wereldorde.

De overtuiging dat het tijdperk van vrijhandel en globalisering ten einde is, wint aan kracht. Handelsconflicten, protectionisme en geopolitieke dwang lijken in toenemende mate de norm. Klopt het narratief van een fundamentele breuk met het vrijhandelstijdperk? Daarop gaat deze tweede bijdrage in de blogreeks in.