Meest gelezen

3 reacties

Incrementeel werken lijkt mij in ieder geval beter dan uitgaan van een efficiënte markthypothese, die is echt wel te vaak gelogenstraft. Kijk naar Zwitserland waar de ziektekosten exploderen, een basisverzekering honderden euro's kost met een enorm eigen risico, en waar je tandartskosten daarnaast moeten en ook nog eens onverzekerbaar zijn. Of naar Argentinië, waar men de ouderdomsvoorzieningen gedwongen geliberaliseerd heeft, met als gevolg dat niemand meer een pensioen heeft en het geld nu in Wall-Street ligt.

Toch zit het er nog verkapt in. Waarom zou marktwerking in de opstartfase tot een duidelijke prijsbepaling leiden? Neem verschillende aanbieders die allemaal via extra opties aan rent-seeking doen waardoor iedereen oververzekert rondloopt en een duidelijke prijs/aanbod vergelijking valt niet te maken. Daarnaast heeft een verzekeraar in de opstartfase natuurlijk weinig kosten, er is nog niemand ziek of arbeidsongeschikt ten slotte. Hoe wil je daarmee omgaan?

Dan is er nog het probleem hoe je een eenmaal gevonden oplossing wilt generaliseren. Dat lukt niet altijd. Voer commerciële ziekenhuizen met winstoogmerk in Nederland in en, ja, ik denk dat je wel kunt verwachten dat er een uitstekend gebouw met hoge kwaliteit staat. Maar generaliseer je die oplossing weer dan kan je er weer dertig jaar later achter komen dat alle ziekenhuizen verloederd zijn omdat de enige reden dat dat commerciële ziekenhuis goede kwaliteit leverde was omdat het met die andere moest concurreren.

Efficiënte markthypothese, opstartaspecten, langdurige scenario's, moeizame overdraagbaarheid, problemen met generalisatie. Ik weet het niet.

M.C.A. Devillers

De Secretaris Generaal van EZ Maarten Camps bepleit meer durf van de overheid om nieuwe wegen te verkennen in het volle besef, dat het niet in één keer goed zal gaan. Hij wil daarbij bouwen op een goede feedbackloop (richting geven, handelen, evalueren, bijsturen) en de actieve betrokkenheid en zelforganisatie van burgers en organisaties.

Als voorbeeld noemt Camps het starten van een experiment met een verplichte collectieve verzekering voor ZPP-ers tegen arbeidsongeschiktheid. Daarbij benoemt hij een mogelijkheid tot “opting out”. Geen onlogische gedacht vanuit de principes, dat (a) een collectiviteit de premies drukt door risicospreiding en lagere uitvoeringskosten, dat (b) bij lagere premies deelname door grotere groepen haalbaar is en (c) de belastingbetaler behoed moet worden voor de maatschappelijke kosten van onverzekerde burgers.

Onder welke condities kan zo’n initiatief de beoogde effecten opleveren? Financieel komt het neer op het bieden van een passende polis tegen een zo laag mogelijke premie. Maar welke basis zou dan het beste zijn voor een dergelijke verzekering? Een wettelijke regeling met het UWV als uitvoerder, het aanbesteden van een collectieve commerciële polis of het faciliteren van het oprichten van een onderlinge waarborgmaatschappij door burgers?

Bij deze een oproep eerst de lessen te leren van o.a. broodfondsen, ziektekostenverzekeraars en UWV voordat het door Camps genoemde initiatief van start gaat. Er zijn meerdere wegen naar Rome en – inderdaad – het is niet zomaar duidelijk wat de kortste weg is …

Hulde aan Camps voor het breken van een lans voor meer durf om als Overheid ook zonder afgetimmerde plannen in beweging te komen en dan al doende te leren.

Chris Fentener van Vlissingen
Associate partner Holland Consulting Group
Initiatiefnemer expertisecentrum De Collectieve Code

Drs. W.A.C. Fentener Van Vlissingen

Met Trumps-economics en Brexit wordt Maarten Camps op zijn wenken bediend. Het tijdperk van experimentele economie staat voor de deur.

B. Van Holst

Reactie niet ok? Meld misbruik bij de redactie.

Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn.

Inloggen