Meest gelezen

4 reacties

Koopmans heeft veel aanmerkingen op de analyse van Frijters (geen reguliere qaly berekeningen, onduidelijke aannames, etc.). Dat maakt dat onderzoek inderdaad minder vergelijkbaar met eerdere ijkpunten van MKBA’s, maar nog niet minder waardevol als input voor een expliciet kwalitatief debat over het gevoerde regeringsbeleid.
Maar de kritiek op het onderzoek van Kolen is van een andere orde. Het enige substantiële punt van kritiek van overschatting van de kosten is dat de gevolgen van vermindering van het BBP als gevolg van internationale lockdowns niet wordt verdisconteerd. Frijters houdt daar weer wel rekening mee (een factor 50%; en komt dan op €73 miljard kosten).
Kolen wordt verder vooral verweten dat hij nog de nodige kosten is vergeten (o.a. werkloosheid, uitstel van zorg, onderwijsachterstanden etc.). Dat is juist; maar dat maakt de conclusie van Kolen alleen maar nog veel sterker: de kosten van het beleid overschrijden de baten met een factor van minimaal 5,2 (Kolen, Tabel1). Naar mijn oordeel zullen die vergeten posten min of meer weggestreept kunnen worden tegen het “vergeten” van de internationale dimensie.
Ik meen dan ook dat Kolen nog conservatief is. Een snelle scan over nauwelijks bestreden gegevens levert het volgende op:
De baten zijn nooit meer dan 0,2% IFR x 17 miljoen mensen x gemiddeld 3 levensjaar verlies = 102.000 qaly's. (WHO rekent nu met 0,13% IFR; Frijters rekent, onderbouwd, met 2,9 qaly / overlijden).

De economische kosten bedragen nu al in de orde van grootte van €100 miljard (€5 - 7 miljard per week; Kolen berekent dit bedrag cumulatief per 1 juli).

Daarmee is het pleit al beslecht.
Want het beleid kost dus €100 miljard / 102.000 qaly = circa 1 miljoen per qaly.

De absolute maximum norm bij curatieve zorg is €80.000 / qaly. De norm bij preventie is "slechts" €20.000 / qaly (Zorginstituut Nederland).
En daarmee is de norm met een factor 12 tot 50 overschreden. Omdat een Lockdown een preventie maatregel is, is de norm dus met een factor 50 overschreden.

Ir. J.G.M. van der Zanden

(vervolg)
Eventueel kan een deel daarvan nog toegerekend worden aan gevolgen van buitenlands beleid; dat zal niet meer dan een factor 2 in kosten schelen. Daarmee is de overschrijding nog steeds astronomisch. Als er kleine verschillen zijn, zijn de details relevant om een juiste conclusie te kunnen trekken. Maar bij dergelijke overschrijdingen zijn correcties van aannames zinloze vingeroefeningen in de marge.

Koopmans conclusie zou dus moeten zijn: er is van alles op de onderzoeken van Frijters en Kolen af te dingen, maar in orde van grootte zijn de kosten inderdaad heel veel groter dan de baten. En dus reden voor een onmiddellijke wijziging van het beleid.

Vreemd dat Koopmans die conclusie niet trekt……

Ir. J.G.M. van der Zanden

De berekening van de heer Zanden in zijn reacties van 13./11 is wel heel erg best-case en grote stappen snel thuis. De breed geaccepteerde IFR is circa 1%; daarnaast is het verlies aan levensjaren waarschijnlijk eerder 10-15. Los van de abstracte kosten van sterfte, zijn er concrete kosten van 'long covid' (kosten van korte en langdurige ziekte, zowel zorgkosten als arbeidsuitval). Omgekeerd; China geeft het voorbeeld van kosteneffectief beleid: Een korte felle lockdown gevolgd dat systematisch testen. In Wuhan is het leven weer normaal en draait de economie op volle toeren.
En dacht de heer Zanden nu echt dat 'de economie' gewoon doordraait als een full blown pandemie mensen nou niet bepaald stimuleert om op pad te gaan?

Last but not least: Bas Haring wees niet voor niets op de beperkingen van MKBAs https://esb.nu/esb/20061510/maatschappelijke-kosten-batenanalyse-als-spiegel

Dr. R.M. van der Plas

@ Van der Plas: De WHO rapporteert nu zelf een IFR van max. 0,13 - 0,2%. Frijters onderbouwt een gemiddelde resterende levensverwachting in NL van 2,9 jaar voor Corona-doden. Dit zijn niet mijn verzinsels.

Die 10 - 15 jaar van u zijn nergens gerapporteerd. De Long Covid kosten zijn aanwezig maar 1. Uitzonderlijk 2. Niet hoger gerapporteerd dan bij andere griepen. Leest u maar na in Medisch Contact. Zelfs als die cijfers er een factor 2 naast zitten, zijn de maatregelen nog steeds extraordinair disproportioneel. Ik zou willen dat u gelijk had dat het beleid redelijk passend is. Een simpele rekensom toont helaas aan dat dat absoluut niet het geval is.

T.a.v. China is nog maar de vraag hoe duurzaam die aanpak van volledige onderdrukking is.

Ik pleit niet voor volledig ongecontroleerd "losgaan". Ik pleit met Frijters, Koolen, Helsloot, Huijer en Westendorp voor 1. opschalen van losse IC's, Desnoods met inzet van militairen. 2. vrijwillige isolatie van kwetsbaren 3. social distancing voor zover dat nauwelijks (maatschappelijke//sociale/economische) schade veroorzaakt. Dat lijkt meer op het beleid dat Zweden tot nog toe voerde.

Ir. J.G.M. van der Zanden

Reactie niet ok? Meld misbruik bij de redactie.

Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn.

Inloggen