Meest gelezen

1 reactie

In de wetenschap is de gebruikelijke weg theorie trachten om te zetten in een model en te toetsen. Het zoeken naar een modelmatige onderbouwing van de MMT is daarom een logische gang van zaken. Het is daarom des te opmerkelijker dat Jacobs de omgekeerde weg bewandelt en de MMT tracht te wringen in een IS-LM model dat zelfs de bedenker, Hicks, als weergave van de theorie van Keynes naderhand onjuist achtte en het IS-LM schema hoogstens nog educatieve waarde toekende. Als weergave van de MMT schiet het model hopeloos te kort. Dat begint al bij de aanname dat het geldaanbod als bepaald door de centrale bank wordt beschouwd (p. 180). Een belangrijk uitgangspunt van de MMT – en niet alleen van deze stroming - is echter dat het geldaanbod niet exogeen maar endogeen is. Niet het geldaanbod maar de (basis)rente wordt als beleidsbepaald gegeven genomen. Dat betekent dat voor MMT-ers de LM curve horizontaal loopt (Mitchell ea, Macroeconomics, 464). Op elk renteniveau; niet alleen bij een liquiditeitsval. Een stijging van de investeringen (de IS curve verschuift naar rechts) leidt niet tot een stijging van de rente, tenzij de centrale bank er voor kiest die te verhogen. Ook diverse onderzoeken laten zien dat investeringen vrij rente-inelastisch zijn. Winstverwachtingen - meer dan de hoogte van de rente - zijn relevant voor investeringen. Door het maken van een karikatuur van de MMT is een discussie over de MMT zinloos.
Kees Kok

C. Kok

Reactie niet ok? Meld misbruik bij de redactie.

Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn.

Inloggen