Meest gelezen

3 reacties

Monetaire aggregaten zijn bijzonder handige technische definities, maar het belang moet nou ook weer niet overtrokken worden. Daarnaast was het altijd al discutabel om aan een monetair aggregaat de term 'geld' te verbinden, of 'geldschepping'.

De overheid kan een claim op de toekomst leggen en daardoor een stuk bezit van waarde creëren wat liquide gemaakt kan worden. Dat kan ook niet eindeloos, kon dat wel dan was het gewoon het einde van het kapitalisme. Geldschepping? Doodnormaal. Daarnaast, door het bij de overheid neer te leggen gaat het argument ook nog eens voorbij aan dat ook bedrijven - eigenlijk iedereen - prima in staat zijn om claims op de toekomst te leggen, met nagenoeg hetzelfde effect.

Is dit niet het selectief hanteren van definities zodat een illusie wordt geschapen dat de economie met name draait om overheidsinvesteringen, banken, en verschillende meetinstrumenten die wat gemakkelijk gelijk worden gesteld aan 'geld'?

Verschillende monetaire aggregaten kunnen ook prima langs de bezittingenkant van de balans gelezen worden als indicaties van het totaal aan uitstaande investeringen. Daarnaast zijn de monetaire aggregaten onvoorspelbare grootheden als het gaat om het ontwikkelen van de balansen van banken.

Ik weet niet hoor. Het klopt allemaal wel, maar het meeste kan ook compleet anders gelezen worden. In termen van (liquide gemaakt) bezit, investeringen, en de concrete ontwikkeling van balansen en markten, en dat vind ik dan toch een stuk helderder.

Dhr. Devillers

Nu ben ik geen monetair deskundige doch een eenvoudige bedrijfseconoom. Maar ik begrijp het als volgt.
Geld maakt niet direct gelukkig of rijk. Het is immers niet anders dan een ruilmiddel dat tevens gebruikt kan worden in de toekomst (mits het zijn waarde behoudt). Als geld bijdraagt aan een meer efficiënte reële economie volgt waardecreatie in de toekomst in vorm van goederen en diensten.
De kunst van het monetair beleid is om voldoende geld in de economie te laten circuleren zodat deze goed kan functioneren. Voldoende geld betekent een stabiele interne waarde van de munt. De kredietverlening van banken is bepalend voor de geldhoeveelheid. Kredietverlening legt een claim op toekomstige waarde in vorm van goederen & diensten. Als Centrale Banken de geldhoeveelheid verruimt in vergelijking tot het verleden, dan leidt dit tot inflatie als de toekomst niet levert in vorm van goederen & diensten, oftewel voldoende economische groei. Voorwaarde om inflatie te voorkomen is derhalve dat het extra geld goed wordt besteed.
Over de besteding van het extra geld beslist niet de Centrale Bank. De huidige vorm van monetaire verruiming loopt via de overheid, oftewel politici beslissen over besteding. Helikoptergeld legt deze bestedingsbeslissing bij het publiek. Vraag is dus wie de beste beslissingen neemt bij de keuze van monetaire verruiming. Echter, per saldo komt het toch weer aan op het publiek: de kiezers van de politici.

Dhr. van den Broek

> De kunst van het monetair beleid is om voldoende geld in de economie te laten circuleren zodat deze goed kan functioneren.

Ik heb hier gewoon twijfels bij. Sinds de goudstandaard is losgelaten, is geld een ruilmiddel waarvan een oneindige voorraad bestaat, en alle bezit kan altijd min of meer (indirect) liquide gemaakt worden. Dus wat meet je nu? De hoeveelheid geld waarvan je weet dat die in principe oneindig is?

Ooit zijn de definities van monetaire aggregaten ontstaan omdat de centrale bank moest weten hoeveel cash er in een economie zat, of de banken moesten weten hoeveel direct opeisbaar vermogen ze bezaten. Het was toen al discutabel of opeisbaar vermogen geld is, maar natuurlijk zegt het veel over de economie. Toch vind ik het een verwarring van de begrippen 'waarde' en 'geld'.

Ik lees het liever allemaal over de bezittingenkant van de balans van een bank. Door monetair beleid varieert niet zozeer de geldhoeveelheid, maar manipuleer je de waarde van de bezittingen van een bank, en het rendement dat het op investeringen kan maken. Neemt het vermogen van een bank toe, en kan het meer rendement maken, dan doet het meer investeringen. Wat weer een domino-effect heeft. Equivalent, het aanmaken van staatsschuld lees ik liever niet als de introductie van geld, maar de introductie van bezit -een investering- wat weer door consumenten in 'stukjes gehakt wordt'.

Maar ik ben helemaal geen econoom, dus dat doe je beter dan ik.

Dhr. Devillers

Reactie niet ok? Meld misbruik bij de redactie.

Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn.

Inloggen