Meest gelezen

1 reactie

Het eigen risico leidt bij chronische aandoeningen tot grote ongelijkheid. Vergelijk de casus van een patiënt met een chronische aandoening die jaarlijks € 1.000 kost met de casus van iemand die niets heeft en na dertig jaar een zware behandeling moet ondergaan die € 30.000 kost. Beiden genereren na dertig jaar dus € 30.000 aan kosten, maar de chronische patiënt betaalt € 11.550, terwijl de ander met € 385 wegkomt. Dat lijkt in strijd met het gelijkheidsbeginsel.

Erger nog, het hogere eigen risico kan bij chronische aandoeningen leiden tot het mijden van zorg. Stel dat de chronische patiënt jaarlijks niet meer dan € 100 kan of wil besteden. Dat kan ertoe leiden dat na 30 jaar complicaties optreden en de patiënt een operatie van € 27.000 ondergaat. De totale kosten zijn nog steeds € 30.000, maar de patiënt betaalt zelf 'maar' € 3.285 van deze kosten. Het is waarschijnlijk dat de zorgkosten na de operatie aanmerkelijk hoger zullen zijn dan bij degene die alle preventieve zorg heeft genomen. De huidige vorm van het eigen risico zorgt dus voor een perverse prikkel die kan leiden tot hogere zorgkosten en - ook niet onbelangrijk - een lager niveau van gezondheid.

Een oplossing zou kunnen worden geboden door bij een chronische aandoening alleen het eerste jaar het eigen risico in rekening te brengen en daarna niet meer, althans niet voor die aandoening. Aanvullend voordeel: bij de chronische patiënt ontstaat weer een prikkel om na te denken over de zorgvraag. Dat zou zelfs tot kostenbesparingen kunnen leiden.

Tot slot: ik ben op dit dit onderwerp enigszins vooringenomen aangezien ik sinds bijna dertig jaar diabetes type 1 en heb heel wat opvattingen langs zien komen. Diabetes type 1 is een kwaal die zich vaak op jeugdige leeftijd manifesteert dus als de behandeling succesvol is, betalen diabeten vanaf hun 18e gedurende hun hele leven zo'n 60x het volledige eigen risico. De ongelijke behandeling van enerzijds mensen met een chronische aandoening en anderzijds mensen met een éénmalig probleem wordt echter zelden in expliciete bewoordingen aangestipt.
Volgens het Nationaal Kompas Volksgezondheid telde Nederland in 2014 5,3 miljoen mensen met een chronische ziekte. Niet duidelijk is welk deel van de 'extra duiten' à € 4 mrd afkomstig is van deze groep, maar het is geen reden om een grote mate van ongelijkheid in stand te houden.

Hessel Abbink Spaink

Reactie niet ok? Meld misbruik bij de redactie.

Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn.

Inloggen