Om de klimaatdoelen te halen, zet Nederland in op een verdere groei van duurzame energie. Zonne-energie speelt daarin een belangrijke rol. Naast zonnepanelen op daken en andere locaties in de bebouwde omgeving groeit ook de belangstelling voor zonneparken op water, een relatief nieuw fenomeen.
In Nederland liggen de meeste zonnepanelen op daken van gebouwen: in 2025 gaat dit om ongeveer 7.700 hectare. Dat is ruim twee keer zo veel als het oppervlakte van zonneparken op land, dat in Nederland ongeveer 3.750 hectare beslaat. Hoewel er in totaal zo’n 12.000 zonneparken op het land zijn, komt de opwek van zonne-energie op het land vrijwel volledig op het conto van de grootste zonneparken (van duizend vierkante meteren groter) – 98 procent van de zonnepanelen op land ligt op slechts 1.000 parken.
Daarnaast kennen we ook zon op water. In Nederland zijn er in 2025 iets meer dan zestig van deze grote drijvende zonneparken, samen goed voor zo’n 200 hectare zonnepanelen. Deze zijn onder andere aangelegd op waterreservoirs, zandwinningsplassen en andere kunstmatige binnenwateren. Zo kan ruimte efficiënt worden benut zonder extra beslag te leggen op schaarse open ruimte op land.
De totale oppervlakte aan zonnepanelen is sterk toegenomen tussen 2020 en 2025. Zo verdubbelde het oppervlak van zon op dak in die periode en verviervoudigde zon op land. De sterkste relatieve stijging vond echter plaats bij zon op water: die besloeg in 2020 nog 40 hectare, en is in 2025 met 200 hectare dus vijf keer zo groot. Dat zon op water nog relatief snel kan groeien heeft er onder andere mee te maken dat het zo’n klein fenomeen is, en elk extra zonnepark dus voor een aanzienlijke toename zorgt. Daarnaast zijn de parken relatief groot. Zo is het grootste park ruim 20 hectare, waarmee het goed is voor tien procent van het totale oppervlak zon op water.
Auteurs
Categorieën