De invoering van het salarisplafond voor topambtenaren in Italië leidde tot een welvaartsverlies. Dit concluderen Checchi et al. op basis van een difference-in-differences-analyse van de hervorming in 2011, waarbij een maximumjaarsalaris van 290.000 euro werd ingevoerd. De werknemers die in de publieke sector blijven werken, passen hun werkuren of inspanning slechts in beperkte mate aan. Het welvaartsverlies ontstaat vooral doordat sommige werknemers overstappen naar de private sector of eerder met pensioen gaan. Deze uitstroom bestaat relatief vaak uit bovengemiddeld productieve medewerkers, zowel onder overstappers als vervroegd gepensioneerden. Het salarisplafond voor topambtenaren leidt daarmee tot een verlies aan kennis binnen de publieke sector.
Auteur
Categorieën