Grondversnippering en gebrek aan eigendomsrechten zijn grote barrières voor industriële ontwikkeling in opkomende economieën. Overheden kiezen daarom steeds vaker voor onteigening (gedwongen uitkoop) om private investeringen te stimuleren. Het is echter niet bewezen dat landonteigening industriële ontwikkeling doet toenemen. In mijn proefschrift laat ik zien dat landonteigening leidt tot meer toetreding in de industrie maar niet tot meer werkgelegenheid.
Ik behandel dit vraagstuk in de context van Speciale Economische Zones (SEZ’s) in India, waarin belasting- en handelsregels soepeler zijn dan in de rest van het land. In India mogen zowel publieke als private entiteiten, zoals een bedrijf, een oprichtingsvoorstel doen voor een SEZ.
Cruciaal is dat onteigening in enkele staten structureel toegepast werd om deze SEZ’s te realiseren. Mijn analyse steunt op een beleidswijziging die onteigening voor SEZ-ontwikkelaars verbood. Deze verandering leidde tot een stijging in de transactiekosten rondom het kopen van grond, en des te meer in staten met onteigeningsbeleid.
Om het effect op toetreding te duiden, heb ik de notulen van een onafhankelijke commissie die alle oprichtingsvoorstellen voor SEZ’s beoordeelt, gescraped. Met behulp van tekstanalyse verzamel ik informatie over de ontwikkelaar, locatie, sector en voortgang van alle 1.435 SEZ-voorstellen. In mijn analyse vergelijk ik de ontwikkeling van SEZ’s voor en na het verbod in staten met en zonder onteigeningsbeleid. Ik kijk allereerst naar de sectorkeuze van ontwikkelaars, aangezien grondmarktfricties meer impact hebben op sectoren met een groot ruimtebeslag.
Na het verbod op onteigening daalt het aandeel voorstellen voor industriële SEZ’s met bijna vijftig procent; dit effect is het grootst voor de sectoren met het grootste ruimtebeslag en locaties met hoge grondversnippering. Dit suggereert dat de aankoopkosten van grond een barrière zijn.
Daarnaast toon ik aan dat de industriële SEZ’s, die na het onteigeningsverbod wel doorgang vinden, tot meer werkgelegenheid leiden. Dit wordt niet veroorzaakt door een verschuiving naar sectoren met een lager ruimtebeslag; het lijkt erop dat de hogere toetredingskosten na het verbod tot betere selectie van ontwikkelaars leidt.
De beleidsimplicatie is dat overheden ter bevordering van industriële ontwikkeling beter niet kunnen overgaan op onteigening maar op het hervormen van grondmarkten, zodat het marktmechanisme leidt tot efficiëntere grondallocatie én eerlijkere compensatie van grondeigenaren.
Auteur
Categorieën