Hoewel Nederland relatief meer groen land omzet in bebouwde grond dan andere Europese landen, behoort het nog steeds tot de landen met het grootste aandeel landbouwgrond. Omdat slechts een deel van de woningbouw binnen het bestaande bebouwde gebied kan plaatsvinden, lijkt landbouwgrond steeds meer het bouwterrein van de toekomst te worden.
De figuur laat duidelijke regionale verschillen binnen Europa zien. Nederland springt eruit met het hoge aandeel landbouwgrond (53 procent) én het grootste verlies aan groen land (0,46 procent) tussen 2018 en 2023. Het begrip ‘groen land’ omvat zowel natuur als landbouw, maar in Nederland betreft het vooral landbouwgrond. In dunbevolkte Scandinavische landen, zoals Finland, Zweden en Noorwegen, is het aandeel landbouwgrond laag en blijft het verlies aan groen land beperkt. Daar gaat het verloren groene land ook vooral om bosgebieden, terwijl het in Centraal-Europa, maar ook in Nederland, voornamelijk landbouwgrond betreft.
Alleen Ierland, Denemarken, Hongarije en Roemenië hebben een nog groter aandeel landbouwgrond dan Nederland. Deze landen zijn echter minder dichtbevolkt, waardoor de ruimtedruk minder sterk is en het relatieve verlies aan groen land minder dan de helft bedraagt van het verlies in Nederland.
De schaarste aan ruimte en de groeiende vraag naar woningen dwingen tot lastige keuzes. Landbouw beslaat in Nederland nog altijd meer dan de helft van het totale landoppervlak, waardoor herbestemming van delen van landbouwgrond onvermijdelijk lijkt. Naast het scheppen van fysieke ruimte voor woningbouw, leidt het verminderen van landbouwactiviteiten ook tot stikstofruimte voor verdere ontwikkeling.
Auteurs
Categorieën