De Europese Unie heeft ambitieuze CO2-reductiedoelstellingen vastgesteld om in 2050 CO2-neutraal te kunnen zijn. Om aan nieuwe energienormen te voldoen, moeten woningen worden verduurzaamd. Dit is relevant voor banken, omdat zij woningen financieren via hypotheken. Hierdoor kan een deel van de CO2-uitstoot die samenhangt met het gas- en elektriciteitsverbruik van huishoudens gedeeltelijk aan banken worden toegeschreven. Hoewel verduurzaming de CO2-uitstoot uiteindelijk verlaagt, kunnen risico’s voor banken (tijdelijk) toenemen omdat voor renovaties mogelijk extra leningen nodig zijn. Om dit zogeheten transitierisico goed te kunnen beheersen, is de omvang en spreiding ervan belangrijk voor banken.
De figuur laat zien dat banken in de Randstad een relatief lage CO2-voetafdruk hebben ten opzichte van de rest van het land, oftewel: relatief weinig CO2-uitstoot per miljoen euro aan verstrekte hypotheekleningen. In het uiterste noorden en zuiden van het land is de voetafdruk drie keer groter. Banken die relatief meer financieren in regio’s met een hoge CO2-voetafdruk lopen mogelijk meer transitierisico dan banken met een andere regionale spreiding van hun hypotheekportefeuille.
Om de CO2-voetafdruk te berekenen, is per postcode-2-gebied (eerste twee cijfers van de postcode) het gemiddelde energieverbruik van een koopwoning vermenigvuldigd met de gemiddelde loan-to-value-ratio (verhouding tussen de hoogte van de hypotheek en de woningwaarde). Om de uitstoot per uitgeleende euro te berekenen, is daarna gedeeld door de gemiddelde hypotheekwaarde per postcode-2-gebied.
De hogere CO2-voetafdruk in de uiterste regio’s van Nederland komt door een combinatie van factoren. Zo ligt het energieverbruik, en daarmee de CO2-uitstoot per woning, gemiddeld hoger, wat samenhangt met relatief grotere woningen. Daarnaast spelen gemiddeld lagere hypotheken en lagere woningwaarden een rol. De loan-to-value-ratio vertoont minder regionale spreiding.
De CO2-voetafdruk is slechts één van de indicatoren die inzicht geven in het transitierisico dat een bank loopt door de transitie naar een duurzamere economie. Om dit risico beter in te kunnen schatten, is het belangrijk om daarnaast ook de gemiddelde absolute gefinancierde CO2-uitstoot per huishouden (voetafdruk zonder delen door hypotheekwaarde) te bekijken. Deze absolute indicator is minder gevoelig voor regio-afhankelijke woningprijzen.
Auteur
Categorieën