Europese samenwerking

Nederland is nettobetaler aan de Europese Unie maar ontvangt vanuit verschillende EU-fondsen ook geld voor provinciale ­investeringen. Op de lange termijn leveren deze investeringen geld op en verminderen ze de regionale ongelijkheid.

De interne markt van de EU heeft een belangrijke bijdrage geleverd aan onze welvaartsgroei. Recente studies wijzen op aanzienlijke potentiële baten van verdere integratie. Hoe realistisch zijn deze schattingen, en hoe haalbaar is het om de veronderstelde barrières beleidsmatig weg te nemen?

In Nederland versmalt het debat inzake eurobonds tot een keuze tussen volledige schuldendeling of behoud van nationale soevereiniteit. Daarmee blijft het onderbelicht dat eurobonds in verschillende vormen kunnen worden ingezet voor uiteenlopende beleidsdoelstellingen.

Door het volatiele Amerikaanse beleid is er steeds meer twijfel over de positie van de dollar. Dit biedt kansen om de internationale rol van de euro te versterken en daarmee afhankelijkheden van het Amerikaanse financiële stelsel en de dollar af te bouwen.

Adriaan Schout en Arthur van Riel stellen in ESB dat de economische baten van de Europese interne markt worden overschat. De onderliggende analyse schiet echter tekort.

Verdieping van de Europese interne markt staat hoog op de politieke agenda. Steeds wordt daarbij aangenomen dat de baten van de interne markt opwegen tegen de herverdelende kosten die met die verdieping verbonden zijn. Klopt dat wel?