Meest gelezen

6 reacties

Een mooie theoretische analyse, maar is dit in de praktijk werkbaar?
Ik vermoed van niet, en ik zie de volgende twee grote struikelblokken:
1. Het draagvlak onder de 60-minners. Hier wordt gesuggereerd dat 60-minners weinig risico lopen. Maar de vraag is of dat zo is. Er lijkt nog wat leed onder de radar te zijn van zgn CALD (Covid Associated Lung Disease), Post Viraal Syndroom/CVS. Belangijker; het gaat hierbij niet alleen om objectief risico maar vooral ook om subjectieve risico perceptie:. Een paar verhalen in de media van 40/50-ers die flink ziek zijn geweest en het subjectieve draagvlak is weg.
2. Is de scheiding wel haalbaar? Het artikel noemt iets over 'aparte ruimtes in de horeca', maar dat betekent dat opa niet met zijn kleinkinderen uit eten kan - of een stel van 60 met hun studerende kinderen. En wie gaat er in die aparte ruimtes bedienen? Dat moet apart personeel zijn, dat zich aansluit bij de reels voor 60-plussres. Allerlei (familie) evenementen met meerdere generaties zijn iig uitgesloten.
Dan hebben we het nog niet over de situatie in kantoren of universiteiten - of we sturen alle 60-plussers en iedereen met een hele of halve arbeidshandicap naar huis.

Het negert bovendien een ander probleem dat Zweden illustreert. Zodra wij tolereren dat het virus in NL circuleert, zullen andere landen geen bezoek uit NL mee tolereren. Dit wordt juist in de post-piek periode steeds meer een factor om rekening meet te houden.

Dhr. van der Plas

In dit kader zou men dus ook mogen concluderen, dat het verlagen van de AOW-leeftijd naar 60 jaar de economie minder kwetsbaar maakt voor de gevolgen van pandemieën. Naast het sparen van levens en het optimaliseren van ieders vrijheid, had een dergelijke maatregel per saldo wellicht tevens een flinke kostenbesparing opgeleverd, vergeleken met de hoge kosten van allerhande ondersteuningspakketten. De nare gevolgen van een mogelijke tweede golf zullen die van de eerste waarschijnlijk overstijgen. Nog afgezien van toekomstige virusvarianten.
Indachtig 'Voorkomen is beter dan genezen'. Het lijkt me aanbevolen te onderzoeken hoe de kosten van een verlaging van de AOW-leeftijd zich verhouden tot die van het herhaaldelijk moeten aanleggen van complexe, prijzige noodverbanden.

Ben Akkermans

Overigens zou ik nog iets ter overweging willen meegven mbt
"En de mensen die in die situatie wel besmet raken, is de over het algemeen minder kwetsbare groep. Zij hebben er aanmerkelijk minder schade van en kunnen de IC’s niet overbelasten."
Deze groep is 'minder kwetsbaar'; maar de kans op overlijden of langdurige/blijvende invaliditeit is bepalad niet nul. Er zullen dus slachtoffers vallen. Los van de medisch/morele discussie: Als deze mensen Covid-slachtoffer worden als gevolg van een bewuste keuze om de economie voorrang te geven, dan opent dat de deur voor schadevergoeding - hun overlijden/invaliditeit was immers vermijdbaar. Deze mensen zouden zich -net als Urgenda- ook nog kunnen beroepen op art2 EVRM dat de plicht geeft om 'leven te beschermen'.

Dhr. van der Plas

Toch opmerkelijk om op deze site 3 reacties te lezen van mensen die 100% focussen op Coronadoden/CALD's. Het artikel noemt in ieder geval de afweging nog met de economie. Allen vergeten echter dat er ook andere doden zijn door de lockdown. De reguliere zorg stond stil, en dat kost ook mensenlevens (dient dit leven niet beschermd te worden onder art2 EVRM?). In tal van landen leidt de armoede tot hongersdoden/slachtoffers (zelfs in het VK had 20% van de gezinnen te weinig te eten, t.o.v. 10% voor de lockdown). Ernstige stress kost gemiddeld 7 levensjaren. De groep die hieronder leidt is gigantisch, dus het verlies van leven ook.

Discussie hierover is wenselijk, maar argumentaties die eenzijdig 1 probleem verwoorden zouden verboden moeten worden. Het is een complex probleem, en focussen op 1 aspect ten koste van al het andere is hoe dan ook een slechte strategie. Dus iedereen die alleen Corona/CALD noemt en verder niks: u draagt niet bij aan het debat, en al helemaal niet aan de oplossing.

Het artikel doet dit al aanzienlijk beter door te zoeken naar nuance en optimalisatie op meerdere gebieden.

Jan-Pieter de Vries

Hoewel het de aandachtige lezers duidelijk zal zijn, dat de door dhr De Vries geuite verwijten niet van toepassing zijn op mijn reactie van gisternacht wil ik in aanvulling daarop toch nog maar even aangeven, dat ik met 'noodverbanden' figuurlijk doel op, NOW, TOGS, TOZO, TVL, allerlei belastingmaatregelen, etc. etc. Het coronaprobleem is inderdaad veelzijdig en complex, vanzelfsprekend ook in relatie tot de economie. De krimp ervan zo veel mogelijk trachten te beperken is een belangrijk doel. Evenals het beperken van sterfgevallen natuurlijk. Een 60min-economie dient m.i. beide doelen optimaal.

Aan verlaging van de AOW-leeftijd naar 60 jaar zullen ongetwijfeld haken en ogen zitten, maar het is niettemin een duidelijk voorbeeld van een 60min-economie. Op z'n minst de uitvoeringskosten ervan zouden in elk geval beduidend lager zijn geweest dan die van een lappendeken aan noodvoorzieningen. Nog afgezien van de verschillen aangaande mentaal welbevinden.

Meer onderzoek naar de BATEN van AOW-leeftijdsverlaging lijkt mij sowieso niet verkeerd.

Ben Akkermans

Heer Akkermans, mijn excuses. Uw artikel ging inderdaad niet over gezondheid ten koste van alles.

Ik zou u wel aan willen raden het artikel van de heer Bouman te lezen in het FD hierover. Die schrijft dat ouderen eerder met pensioen laten gaan niet bewezen effectief is, en mogelijk zelfs in bepaalde sectoren onnodig kennis verloren laat gaan. Misschien dat het wel wenselijk is om het alleen in sectoren te doen waar mensen geen veilig werkklimaat kunnen hebben.

Kantoormedewerkers en bouwvakkers lijken daarmee gewoon door te kunnen werken, maar bijvoorbeeld horecapersoneel niet. Indien die nuance aangebracht wordt, deel ik uw insteek.

Jan-Pieter de Vries

Reactie niet ok? Meld misbruik bij de redactie.

Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn.

Inloggen