Een regeling die ongeveer de helft van de banen zou houden die tijdens crises tijdelijk verloren gaan, zou een positief netto welvaartseffect hebben. Dit volgt uit een model van Bluedorn et al., waarin rekening wordt gehouden met de zoek- en aanpassingskosten van werk. Het model is gekalibreerd aan de hand van gegevens uit het Verenigd Koninkrijk tijdens de financiële crisis en de Europese schuldencrisis. Het beleid is kosteneffectief, omdat uitkeringsuitgaven hierdoor dalen. Vooral werknemers met lage inkomens profiteren hier het meest van, ongeveer twee keer zoveel als de mediane werknemer.
Auteur
Categorieën